Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Spółka z o.o. w Zamościu

  • Zakład Infrastruktury Sieciowej - PGK Zamość
  • Oczyszczalnia Ścieków - PGK Zamość
  • Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów w Dębowcu - PGK Zamość
  • Zakład Transportu Odpadów - PGK Zamość
  • Cmentrz Komunalny w Zamościu - PGK Zamość
  • Zakład Komunalny - PGK Zamość
  • iBOK - PGK Zamość
  • BIP - PGK Zamość
  • Facebook

Porosty – naturalny indykator siarki w powietrzu


Porosty są organizmami spotykanymi na całej kuli ziemskiej. Zamieszkują różne środowiska i radzą sobie w najtrudniejszych warunkach (bez dostępu do wody, w wysokich lub niskich temperaturach, z silnym nasłonecznieniem ekspozycją na wysokie promieniowanie UV, a także w warunkach wysokiego zasolenia wodą morską). Porosty są bioindykatorami, co oznacza, że poprzez zmianę swojego wyglądu potrafią dać znać o jakości powietrza w środowisku, w którym rosną. Są wrażliwe na nadmiar lub brak określonej substancji i pokazują to zmieniając swój wygląd zewnętrzny, głównie zaś dotyczy to tych, rosnących na korze drzew.

Porosty przygotowują podłoże dla roślin o wyższych wymaganiach bytowych, są pokarmem dla bezkręgowców i niektórych gatunków kręgowców, np. reniferów, ptaki budują z nich gniazda. Człowiek z kolei wykorzystuje je jako pokarm, środek do farbowania tkanin czy środek utrwalający zapachy w przemyśle perfumeryjno-kosmetycznym. Niektóre gatunki porostów wykazują działanie lecznicze.

Porosty są organizmami określanymi mianem grzybów zlichenizowanych. Żyją w symbiozie, która istnieje pomiędzy grzybami i glonami: grzyby dostarczają glonom schronienia, wody i soli mineralnych, a glony grzybom składników odżywczych. Porosty nie mają korzeni, a wszystkie potrzebne składniki pobierają z powietrza, dlatego tak bardzo są wrażliwe na jego zanieczyszczenia.
Obserwując porosty, jesteśmy w stanie stwierdzić czy powietrze na danym obszarze jest zanieczyszczone dwutlenkiem siarki i związkami azotu, czy też nie. Wysokie stężenie zwłaszcza dwutlenku siarki, powoduje zanik zielonego barwnika – chlorofilu i sprawia, że porosty zamierają. Kształt i wielkość porostów zależą od ilości zanieczyszczeń zawartych w powietrzu. W miejscach, gdzie zanieczyszczenia są bardzo duże występuje tzw. pustynia porostowa – porostów tam nie ma.

O dużym zanieczyszczeniu powietrza mówi nam występowanie porostów skorupiastych. Porosty o ciele listkowatym, przylegające do pnia, rosną w rejonach, gdzie powietrze jest nieco bardziej czyste. Rośliny są także większe, bardziej rozgałęzione i „puszyste” (porosty krzaczkowate). Na obszarach z czystym powietrzem ciało porostów (plecha) ma często postać długich sztywnych nitek lub frędzelków. Porosty niezależnie od kształtu mogą mieć bardzo różne kolory – zielone, szare, żółte, pomarańczowe, czerwone, różowe, brązowe i czarne.

W Polsce stosuje się siedmiostopniową skalę porostową, w oparciu o którą ocenia się jakość powietrza. Stopień I oznacza powietrze bardzo zanieczyszczone, a stopień VII bardzo czyste.