Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Spółka z o.o. w Zamościu

  • Zakład Infrastruktury Sieciowej - PGK Zamość
  • Oczyszczalnia Ścieków - PGK Zamość
  • Regionalny Zakład Zagospodarowania Odpadów w Dębowcu - PGK Zamość
  • Zakład Transportu Odpadów - PGK Zamość
  • Cmentrz Komunalny w Zamościu - PGK Zamość
  • Zakład Komunalny - PGK Zamość
  • iBOK - PGK Zamość
  • BIP - PGK Zamość
  • Facebook
  • Logo Unia Europejska
  • Zmiana kontrastu
  • Zmiana wielkości czcionki

Cykl hydrologiczny wody



Przypomnijmy, jak przebiega cykl hydrologiczny wody.

Jest to zjawisko nieustannego przemieszczania się (obiegu) wody w przyrodzie. Zachodzi ono pod wpływem Słońca, ruchu Ziemi i grawitacji. Woda krąży bez przerwy między atmosferą (ziemską powłoką gazową), hydrosferą (tworzoną przez ogół wód na Ziemi: morza, oceany, rzeki, jeziora, lodowce, lądolody, obszary bagienne, wody podziemne, parę wodną oraz kryształki lodu obecne w atmosferze, wodę biologiczną, występującą w biosferze) oraz litosferą (zewnętrzną, sztywną powłoką Ziemi, nie mylić ze skorupą ziemską), zmieniając w czasie swojej podróży stany skupienia.

Można wyróżnić dwa obiegi:

  • duży – który obejmuje pełen cykl krążenia wody oraz wszystkie jej przemiany. Dzielimy go na dwie fazy: atmosferyczną (parowanie, przenoszenie i kondensacja pary wodnej) oraz kontynentalną (opady atmosferyczne, odpływ powierzchniowy i podziemny, wsiąkanie i retencja wody). Obieg duży odbywa się w skali globalnej i wpływa na ogólny bilans wody.
  • mały – który obejmuje lokalną cyrkulacją wody między oceanami i atmosferą oraz kontynentami i atmosferą. Nie wpływa na bilans wodny kuli ziemskiej. Przyporządkujemy do niego tylko parowanie i opad wody.

Bilans wodny obejmuje ilość opadów na danym obszarze, odpływ powierzchniowy i podziemny, a także parowanie wód powierzchniowych i gruntowych z powierzchni tego obszaru, oraz parowanie wody z roślinności (transpirację). W skali globalnej bilans wodny jest bardziej zrównoważony: mniej więcej tyle samo wody wyparowuje, co wraca w postaci opadów, natomiast w mniejszej skali – na lądach przeważają opady, z kolei nad oceanami występuje większe parowanie.

Co napędza obieg wody w przyrodzie?

Energia Słońca jest tym motorem. Słoneczne ciepło sprawia, że woda paruje z powierzchni ziemi, powierzchni roślin i z gleby. Masy pary wodnej mieszają się z powietrzem i unoszą do góry. Im wyżej, tym chłodniej. Obniżenie temperatury i dodatkowe nasycenie powietrza parą wodną powodują kondensację, czyli skraplanie pary wodnej. Powstające kropelki grupują się i tworzą chmury (przemieszczane wokół kuli ziemskiej przez prądy powietrza), a niżej – przy powierzchni ziemi – mgły. Chmury tworzone są również przez pary wulkaniczne, wytwarzane przez wulkany. Kumulujące się w ten sposób kropelki zderzają się i łączą ze sobą, zwiększając swoją objętość, a gdy staną się zbyt ciężkie, spadają na ziemię w postaci deszczu, śniegu lub gradu. Część wody przesiąka do gruntu (spływ gruntowy i podziemny), a część spływa po jego powierzchni (spływ powierzchniowy). Woda zasila w ten sposób podziemne warstwy wodonośne (porusza się pod ziemią przy pomocy grawitacji i ciśnienia) i powierzchniowe cieki wodne, wchłaniana jest również przez rośliny.

I cały cykl zaczyna się od początku – koło się zamyka.